De hightechbaby die levens redt

De borst van het lichaampje beweegt langzaam op en neer, aderen en slagaders zijn zichtbaar onder de dunne huid. De hartslag is regelmatig. Een echte baby? Niet echt.

Paul ademt zelf. 35 cm lang. 1.000 g licht. Een prematuurtje, geboren in de 27e week van de zwangerschap. Zijn vader is Jens-Christian Schwindt. Hij heeft als kinderarts jarenlang op de afdeling Neonatologie van het Allgemeines Krankenhaus in Wenen gewerkt. In 2015 gaf hij zijn functie als hoofdarts op om fulltime voor Paul te zorgen. Paul heeft kunstmatige beademing nodig. Soms loopt hij zelfs blauw aan. Maar wat hij het meeste nodig heeft, zijn investeerders.

Want Paul is geen echte baby - hij is de kleinste en meest geavanceerde high-end patiëntensimulator ter wereld. Dankzij hem kunnen verschillende noodsituaties worden geoefend die dagelijks voorkomen in ziekenhuizen die zorg verlenen aan te vroeg geboren baby’s. Volgens Schwindt kan alleen regelmatige training van het medisch specialistenteam ervoor zorgen dat de overlevingskans van te vroeg geboren baby's wordt vergroot en de levenskwaliteit van deze kinderen later aanzienlijk wordt verbeterd. Vooral de interdisciplinaire aanpak vindt hij buitengewoon belangrijk. “Het heeft geen zin om alleen verpleegkundigen of dokters op te leiden, want in een noodsituatie moet het team als een eenheid werken", aldus Schwindt, CEO van SIMCharacters.

De motor simuleert de ademhaling van de baby - de borstkas beweegt op en neer. Dankzij Paul kunnen verschillende noodsituaties worden geoefend die dagelijks voorkomen in instellingen en ziekenhuizen die zorg verlenen aan te vroeg geboren baby’s. Bijvoorbeeld, de baby houdt ineens op te ademen.

Paul roept emoties op

"We konden op de markt niets vinden dat geschikt was voor de training met te vroeg geboren baby’s en dat aan de eisen voldeed die we als artsen hebben," zegt Schwindt, die zelf jarenlang trainingen heeft geleid. Alles wat er was, leek niet realistisch en miste moderne technologie. Wat dat betreft is Paul perfect - hij roept emoties op, waardoor een enorm realistisch scenario ontstaat. Daarnaast heeft het medisch personeel zo meer baat bij de training wat mogelijk tot meer succes in de praktijk leidt.

Geluidsarme motoren

De buitenkant is levensecht. Van binnen bestaat Paul uit hightech. Zijn schedel herbergt een Linux-systeem. Het trainingsmodel voor vroeg geboren baby’s wordt draadloos opgeladen door inductie, met behulp van een normale oplader. Paul kan tot twee uur in bedrijf blijven. De kleine jongen kan werkelijk jammeren en huilen. En als hij moeite heeft met ademen of het zuurstofniveau daalt, loopt zijn hoofdje blauw aan.

Geavanceerde hardware en software passen in een huid van silicone. Alles wordt ter plaatse gemaakt: bij SIMCharacters in Wenen. DC-motoren, overbrengingen en sensoren van maxon motor zorgen ervoor dat de borstkas en de buik bewegen, in overeenstemming met de geprogrammeerde testscenario's. "De aandrijfsystemen moesten klein, energiebesparend en efficiënt zijn. En het was voor ons heel belangrijk dat ze rustig lopen en een zeer lange levensduur hebben," zegt Michael Haller, hoofd Onderzoek & Ontwikkeling bij SIMCharacters.

Er worden drie DCX 12 motoren met overbrenging en sensoren gebruikt, twee voor Pauls borstkas en één voor de buik. Een andere DCX 6 maxon motor beweegt een klep in de long van de simulator. Haller legt uit dat tot dusver in totaal 40 motoren zijn ‘ingeplant’, die allemaal perfect werken.

Dr. Jens-Christian Schwindt is oprichter en CEO van SIMCharacters. Hij is in 1973 geboren in Hanau (Duitsland). Na zijn studie geneeskunde in Frankfurt am Main en Mainz stapte hij over naar de kinderkliniek van de universiteit van Wenen om zich daar in de kindergeneeskunde te specialiseren.

Geen enig kind

Schwindt kwam in 2010 op het idee om een babysimulator te maken en richtte twee jaar later het bedrijf SIMCharacters op. Uitgebreide steun kreeg de start-up van de Oostenrijkse regering. Zonder deze financiering was het niet mogelijk geweest om een prototype te bouwen. Een investeerder uit Vorarlberg was overtuigd van het product en hielp Paul met de opzet van de serieproductie.

Ondertussen zijn verschillende “Pauls” verkocht. Wereldwijd is de vraag naar Pauls erg groot. Een trainingssimulator kost 50.000 euro. “Deze investering is het waard,” zegt Schwindt. "Kritische situaties in de prematurenzorg moeten telkens opnieuw worden getraind, onder zo realistisch mogelijke omstandigheden. Er moet voor gezorgd worden dat alles tijdens een echte crisis even soepel verloopt." Paul blijft geen enig kind. In de komende jaren gaat hij broertjes en zusjes krijgen.

Copyright:
SIMCharacters